Prva škola u Novoj Crnji, sagrađena 1828. godine, ujedno je bila i molitveni dom, koji je bio posvećen Svetom Laslu, a ne jednom od patrona porodice Čekonjić. Skoro dve decenije nakon toga, Janoš Čekonjić je podigao crkvu za radnike imanja u naselju koje je njegov otac osnovao 1792. godine. Projektovanje crkve je 1843. godine povereno arhitekti Palu Šlauhu (Schlauch (Laux?) Pál) iz Novog Arada (Újarad). Religijski objekat, posvećen Svetoj Agoti, osveštan je u oktobru 1844. godine, u čast istoimene ćerke Janoša Čekonjića, koja je umrla u julu iste godine.
Objekat je projektovan u eklektičkom stilu. Velike dimenzije crkve su već tada prevazilazile potrebe vernika. Mere pravougaone osnove su 48 sa 19 metara, unutrašnja visina je 11, a visina tornja 30 metara. Dekoracija jednobrodne crkve je uglavnom koncentrisana na glavnoj fasadi i toranju. Veoma bogato je ukrašen i unutrašnji prostor crkve, koji je opremljen pomoću dobrovoljnih priloga vernika i donatorske porodice. Oltarsku sliku, koja predstavlja Svetu Agatu, darivala je supruga Janoša Čekonjića, Leona Liptai.
U svim zvaničnim dokumentima stoji da je crkva bila dar feudalca vernicima, osim u maloj belešci Letopisa župe (Historia Domus), gde je, međutim, navedeno da je stanovništvo bilo primorano da odradi kod plemića sva njegova ulaganja u izgradnju ogromne građevine.
Fasade jednobrodne crkve, građene opekom, su malterisane, dok je na pročelju bila formirana imitacija kamena, koja je do danas nestala. Uz brod je prislonjeno pravougaono svetilište, uz koje se, sa obe strane, nalazi po jedna sakristija, znatno niža od visine crkve. Pročelje sa tornjem je nekada bilo najdominantniji deo građevine, međutim, danas, nakon više obnova, deluje znatno siromašnije. Na ovom zidu se nalazi glavni ulaz, sa pažljivo obrađenim dvokrilnim vratima. Površina zida je podeljena sa četiri dorska pilastra, od kojih dva središnja uokviruju glavna vrata i lučno završen prozor iznad. Na pilastre se oslanjaju dva široka venca, iznad kojih se uzdiže toranj, kvadratne osnove. Na svakoj strani bazisa tornja se nalazi po jedan, polukružni prozor, a na zidovima su prozori sa žaluzinama, brojčanici i pilastri oko njih. Na ove pilastre se oslanja bogato ukrašen venac, iznad toga je stepenasto postavljen lim, kao kapa tornja, a na vrhu je lopta sa krstom. Bočne fasade broda su ukrašene sa pet polukružno završenih prozora, podeljenih na male pravougaonike. Sa obe bočne fasade, na središnjoj osovini se nalaze dva sporedna ulaza, od kojih jedan vodi u dvorište crkve, a drugi na ulicu.
Na crkvi su, od sredine 19. veka pa sve do danas, rađene restauracije u više navrata, sa većim ili manjim uspesima. Prvi radovi su obavljeni 1886. godine, u čast posete Jožefa Nemeta (Németh József), namesnika Čanadske biskupije (Diocesis Csanadiensis, Csanádi Egyházmegye). Sledeća obnova izvršena je 1923. godine, kako u eksterijeru tako i u enterijeru. Unutrašnjost crkve ponovo je osvežena 1956. godine, a spoljašnjost tri godine kasnije. Biber crep je 1963. godine zamenjen crepom velikog formata, a 1964. godine su prefarbane sve fasade objekta. Promena dela krovne konstrukcije je izvršena 1995. godine. Crkva je u potpunosti obnovljena 2010–2011. godine i danas se nalazi pod prethodnom zaštitom.
